Dziś dzień pamięci Ofiar Katynia

Bez słowa po cichu.

Bez słowa wyroku po cichu,
nikt nie liczył wystrzałów,
setki, tysiące, jest ich bez liku,
kat oko swoje mruży po mału.

Po każdej kolejnej "rozwałce"
kat dla wzmocnienia ducha,
duszkiem wychyla wódki szklankę
a las przekleństw jego słucha.

Gdy las patrzył na to zdumiały,
wszystkie ucichły w nim ptaki,
zwały ziemi się jeszcze ruszały,
choć młode posadzili już krzaki.

Szli pojedyńczo, albo grupami,
tam gdzie w lesie kat ich stał,
ze związanymi drutem rękami
w tył głowy, witał ich strzał.

Nikt już tych setek nie liczy,
katowska już ręka omdlewa,
jeden się modli, drugi milczy,
zapamiętają ich tylko drzewa.

A księżyc zdziwiony z góry,
widząc tę rzeź okrutną,
prędko schował się w chmury,
las zapamiętał tą scenę smutną.

Z otworem w tyle głowy,
nikt ich już zliczyć nie może
z modlitwą urwaną w pół słowy,
Ty przyjmij ich Panie Boże.

Kto trafi tam po trudach,
gdzie ptak o tym śpiewa,
niech stanie na chwilę, posłucha-
po Polsku tam szumią drzewa.

Katyński las do dzisiaj chowa,
żołnierzy co szli bez słowa,
ze Starobielska i Ostaszkowa,
Charkowa, Wilna, oraz ze Lwowa.