Genialny art dla trociarzy

Pawciu takie opisy w tekstach Marka pojawiają się już praktycznie od samego początku w jego tekstach.
Nic moim zdaniem nowego nie napisał w tej dziedzinie...pamiętam doskonale jego artykuły w SŚ i SŚiM już wtedy był znany z tego że lubi się kąpać zimą w rzekach 😜
Twardy jest to fakt 👏👏👏

Choć trociarzem nie jestem i jakoś mnie bardzo mocno nie ciągnie aby nim zostać - to również przeczytałem ten artykuł, poparty świetnymi fotkami - i muszę przyznać, że przeczytałem jednym tchem i bardzo polecam wszystkim! 👍 👍

Brawo dla pana Marka 👏👏👏👏

Ps. Przemku - szczerze mówiąc zawsze omijałem artykuły o tej tematyce... a ten był pierwszy :)

Ja czytam od zawsze Jego teksty bardzo chętnie.
Od deski do deski.
Szczególnie wiślane, ale i trociowe też!
Ale teraz doskonale ujął w jedną całość piękno, trudności i taktykę połowu zimowej troci!

Nie chciałem podważyć autorytetu Marka. :nie::nie::nie:
Jest genialny i o tym nie ma co dywagować.👏👏👏
A jeśli chodzi o ten artykuł to jest dobry jak i poprzednie artykuły Marka ale ja nic nowego się nie dowiedziałem a wędkarskie periodyki czytam od ok 18 lat...i stwierdzam dużą zbieżność tekstów...może ma je gdzieś na kompie i tylko np odświeża co 5 lat 🤐

Artykuł rzeczywiście świetnei oddający charakter zimowych połowów trocie w sezonie 2010. Wszystko ładnie pięknie, ale ja jednak jestem zdecydowanym przeciwnikiem łowienia z nawisów lodowych w rzekach o statusie wody górskiej. Nie jestem aż tak ukierunkowany na sukces wędkarski, żeby ryzykować utonięcie w rzece. Wolę zrobić więcej kilometrów mając może mniejsze szanse na spotkanie z trocią, ale jednak cało i sucho wrócić do domu.
Raz przy okazji lutowego pstrągowania w Welu załamał się pode mną lód na rozlewisku na łące i uwierzcie mi nie jest łatwo wygramolić się do brzegu jak ubrania gotowe na minusowe temperatury nasiąkną wodą(o gumofcach nie wspomnę). Około 2km które odszedłem od auta bardzo się dłużyły w takim stroju. Powrót 200km do domu w kalesonach i pożyczonej od kolegi bluzie tez nie należy do przyjemności.
Pomimo, że zapartości wędkarskiej u mnie nie brak(co można zaobserwować w Wieściach znad Drwęcy) to jednak na nawis nie wejdę choćby nie wiem co!

Ja to nawet na lód na jeziorze boję się wchodzić, dlatego jeszcze nie łapałem nigdy spod lodu.
Natomiast pasja Marka Szymańskiego jest, jak widać, ogromna i w jakiś sposób mi to imponuje.
Chwała Mu, że zabezpiecza się na wszelkie sposoby, ale zgadzam się z Grześkiem, że bardzo cienka jest różnica między odwagą a szaleństwem.