Stare zdjęcia Pułtuska i Narwii.

ciąg dalszy....

Przyznam się Wam do czegoś Panowie. Pułtusk zawsze pozostawał dla mnie miasteczkiem "przelotowym" do krainy szczęścia którą dla mnie są Mazury. I choćby już przez ten fakt nabrałem doń sentymentu - poprostu kojarzył mi się jako pierwsze większe miasteczko "po drodze".
I pluć w brodę mogę tylko sobie że nie wyjrzałem nigdy poza główną drogę przejazdową, że nie zwiedziłem tego pięknego ryneczku!!! W tym roku to nadrobię 😎

Ja chrzanię! Te zalane fotki to z którego roku?

Dla mnie natomiast Pułtusk zawsze już będzie kojarzył się z pierwszą "poważną przygodą" w życiu. Po raz pierwszy zostałem puszczony przez rodziców pod namiot. Pamiętam jak dziś: Miałem 13 lat, w sześciu (byłem najmłodszy, najstarszy miał bodajże 17 lat) wybraliśmy się na cztery dni na ryby. Na Dworcu Wileńskim wsiedliśmy w pociąg objuczeni jednym! namiotem, wędkami i wszystkim co potrzeba do przetrwania i ruszyliśmy nad Bug, na Wyszków. W Rybienku wysiedliśmy, dotarliśmy nad wodę, rozstawiliśmy namiot, napompowaliśmy materace, nazbieraliśmy drzewa na opał, rozłożyliśmy sprzęt..... popadliśmy w konflikt z tubylcami, zwinęliśmy cały majdan, na piechotę przez most kolejowy dotarliśmy do Wyszkowa, szybka analiza sytuacji, głosowanie ,stary pks, i już jesteśmy nad Narwią, w Pułtusku. Przeszliśmy przez most drogowy na drugą stronę i na łące gdzieś tak w połowie między mostami znowu rozłożyliśmy namiot, napompowaliśmy materace, itd......, na szczęście nie podpadliśmy miejscowym. I tam spędziliśmy czas od czwartku do niedzieli. Cóz to były za wakacje!!! Graliśmy w piłkę na łące, pomagaliśmy "za mleko" zagonić krowy, nawet gdzieś na kartofle się wybraliśmy. Mleko stawialiśmy na „zsiadłe”, ale nie byliśmy w stanie doczekać, było raczej kwaśne, jeszcze nie zsiadłe, do tego zupa z torebki z makaronem, w której łyżka stała, cóż to była za zbiorowa biegunka po tym!!! Spanie w namiocie na zmianę, bo chłopa sześciu, a miejsc tylko cztery, i to na ścisk. Pamiętam fascynację mostem pieszym, który można było rozbujać, dyskotekę w sobotę naprzeciwko…. Wielki świat!!!
No i ryby łowiliśmy!!! Zaczęło się od mojego ówczesnego rekordu życiowego, sumka ponad 60 cm (pierwszej nocy!), do rana pływał w dołku z wodą. A rano sie okazało, że... nie mamy patelni, żeby go usmażyć. Nikt nie pomyślał.... Więc co tylko złapaliśmy wracało do wody (no kill na początku lat osiemdziesiątych, robi wrażenie, co nie?). Oj, żal było wracać do domu.....
Ale ogromny sentyment do Pułtuska pozostał do dziś......
Zawsze jak jadę nad Narew, to mówię, że jadę "gdzieś w okolice Pułtuska"...........

A historyczne fotki Pułtuska - rewelacyjnie….. sentymentalne.

Fajne wspomnienia Paweł
Bysior- pozazdrościć kolekcji zdjęć. Rewelacyjna !

Paweł! Most, którego filary widać na którymś z powyższych zdjęć ciągle stoi i co więcej, dalej można nim pobujać! Mówi się na niego "most bujany", a drugi to most wyszkowski. A jeśli sięgnąć po gwarę rodzimą, to ten wyżej to "kładka" a ten niżej to most "żelazny". Widać na zdjęciach, że w '39 budowali jeszcze wyszkowski. Ile ja się nasłuchałem od swojego Ojca ( zresztą jest na naszej stronie, ma nick Rembrandt ;)) o tym moście... a raczej o tych filarach i wodzie przy nich. Nie raz opowiadał mi jak te korki z piórem znikały przy wirach na napływie po chwili od zarzucenia, sandacze.... I sumy! Pamiętam jak zobaczyłem pierwszego suma w życiu.... całą wannę zajął ( C&R w tamtych latach.... ), a jakże ja byłem zafascynowany tą rybą ... A potem Ojciec przyniósł sandacza... I tak się u mnie zaczęło... ;)

Do tej pory pod tymi mostami można złowić piękną rybę! Niestety, przy żelaznym teraz jest płycizna okropna, 1.5 w lato... ale ryby jeszcze lubią tam przypływać. Sandaczyki, kleniki ( a czasem klenie ), leszcze... Natomiast pod bujanym ciągle jest głęboko. Przy drugim filarze od Pułtuska około 5 metrów w lato + uwady + kamienie. Są sumy, są sandacze. Sporadycznie, bo wiadomo ile ryb jest w naszych wodach. Ale jak są, to lubią tam przypływać. A po drugiej stronie mostu, od strony popław jest płycizna. Grasują okonie, szczupaczki i bolenie. Piękne miejsce, nad którym spędziłem całe swoje dzieciństwo i każdą wolną chwilę wykorzystuję żeby tam połowić. Nie połapać, połowić. Bo samo przebywanie w tym miejscu jest dla mnie niesamowitą przyjemnością i wracaniem do wspomnień :)

Bo o to chodzi w naszym wędkarstwie. Połowić a nie połapać. Święte słowa. Pamiętam je z dzieciństwa jak zawsze kiedy zapytałem swego wujka co złapał, ten zawsze mnie poprawiał." Ryby się łowi a nie łapie".

Święte słowa. Jakże proste i jakże trafne !!!

Super zdjęcia,na którymś z wojskowych pontonów mógłbym być obecny.
Wyglądało to w marcu 79 tragicznie,poziom alarmowy Narwi przekroczony był o kilka metrów.Nie łączy mnie z Pułtuskiem żaden sentyment ale jest to jedno z miast które mi się bardzo podoba.Kolegiata z połowy XV wieku jest jednym ze starszych kościołów na Mazowszu a rynek jest uważany za najdłuższy w Europie,pałac biskupów płockich też robi wrażenie.
A teraz zdarzenie sprzed kilku lat:
Dzięki uprzejmości ówczesnego szefa Domu Polonii kolegi Grzegorza R. jeden z moich przyjaciół trzymał tam łódkę z niezłym motorem i którejś letniej soboty wybraliśmy się na ryby.Był pewien problem z zakwaterowaniem w pałacu ponieważ miało miejsce wesele na coś ok. 300 osób ale wszystko się dobrze ułożyło i sobotę spędziliśmy na wodzie z wynikiem mizernym.Postanowiliśmy wypłynąć bladym świtem i zaopatrzeni w suchy prowiant i mokre picie tak gdzieś po 4:00 zjawiliśmy się w porcie.Dźwięki wesela było świetnie słychać,jakieś egzemplarze ludzkie snuły się po terenie.Załadowaliśmy się w porcie na łódkę i w drogę ale zwróciłem uwagę na 3 osoby stojące w oświetlonym miejscu przy samym wyjściu z portu na rzekę.Stały dwie panie w eleganckich balowych sukniach i gość w koszuli od smokingu z założoną muchą, w błyszczących butach i ............. bez spodni😄Zdjęte spodnie i slipy leżały obok niego!Można było przyjąć że jest "nawalony jak stodoła" gdyby nie to że całkiem wyraźnie tłumaczył stojącym przed nim damom w co warto a w co nie warto inwestować na giełdzie😄

Ja pamiętam tą powódź co prawda bylem dzieciakiem ale jak woda opadła to z zakładu pracy mojego taty pojechaliśmy autokarem zobaczyć co się stało na działkach. Ale jak to kiedyś było do autokaru zapieli przyczepę z jakimś koksem do wysypania drogi i oczywiście przed mostem zatrzymała nas władza Milicja i mandat wiec wszyscy się składali co by pojechać dalej. W lesie droga była tragiczna same wyrwy i dziury ale jakiś dojechaliśmy, domki zalane po dachy wszystko było zniszczone. Jak wracaliśmy to jeszcze wjechaliśmy do Pułtuska to co się tam działo było nie do opisania prawdziwa tragedia. Wiec naprawdę szacun dla ludzi tam mieszkających. 😲