Jezioro

Dawno temu, w czasach ery Encho, w klasztorze Miidera, żył mnich imieniem Kogi. Zdobył sławę tym, że z talentem malował obrazy. Ale zazwyczaj nie przedstawiał na nich ani postaci Buddy, ani gór czy rzek, ani kwiatów, ani wreszcie ptaków.

Człowiek uczy się całe życie. Z każdym dniem zyskujemy nowe doświadczenia. Podobnie ma się to z wędkarstwem. Z każdym wypadem nad wodę stajemy się bardziej doświadczeni i o to doświadczenie mądrzejsi ...

Chyba każdy z Nas wędkarzy ma swoje łowisko, na którym kiedyś zaczynał swoją przygodę z wędkami i które darzy wyjątkowym sentymentem. Mam takie i ja i nad nim tego roku udało się przeżyć kilka cudownych chwil ...

Gdyby mi ktoś parę lat temu powiedział, że przejadę ponad siedemset kilometrów specjalnie po to by spędzić trzy doby nad jakimś łowiskiem to bym się popukał w czoło. Ale czas nie stoi w miejscu, a co za tym idzie zmienia się spojrzenia na pewne rzeczy...

Do Norwegii pojechałem po raz pierwszy w roku 2006. Sama podróż na Lofoty jest bardzo męcząca, pomimo noclegu po pierwszych 800 km. Gdzieś po drodze mijamy koło podbiegunowe...

Koniec. Koniec i kropka!!! Mazowsze stało się dla mnie za ciasne!!! Do takiego wniosku doszedłem w końcówce poprzedniego sezonu. Otóż w miejscach, gdzie jeszcze nie tak dawno mogłem spokojnie przemierzać brzegi rzek czy rzeczek dziś nie mogę liczyć na samotne spotkania z przyrodą,...

Niniejszy artykuł piszę, gdyż mam nadzieję, że będziecie mnie pamiętać jako pogodnego, sympatycznego i bezkonfliktowego użytkownika... Jako osobę kochającą ludzi, wędkarstwo, wędkarzy, otaczającą nas przyrodę...

To był najkrótszy Sylwester jaki pamiętam, chociaż wcale udany. Latem spędziliśmy rodzinnie kilka tygodni w Rowach, malowniczym nadmorskim kurorcie położonym wśród sosnowych lasów i wydm, wciśniętym Bałtyk a jezioro Gardno.

26 listopada 2011 roku. Drakersi nad Jeziorkiem Czerniakowskim. Cel: sprzątanie brzegów tego akwenu, na którym poławia spora grupa naszych portalowych kolegów...

Tak naprawdę nie nastawiałem się na połów, gdyż jechałem z myślą na działkę, aby wszystko zabezpieczyć na Zimę. Posprzątać to i owo, nasmarować to i owo oraz zabrać to i owo do domu na wszelki wypadek, aby nie korciło, co niektórych nieproszonych gości...

Jeszcze wieczorkiem w sobotę umawiam się ze szwagrem na rano, że wypłyniemy własnymi pływadełkami na nasze jeziorko. Wstaję o godzinie, na którą byliśmy umówieni i co widzę - czarna rozpacz - jeszcze ciemno. Ale jak słowo dane to należy się szykować.

Od dłuższego czasu, Kaz ma wreszcie tydzień urlopu i czas na nasz wspólny dłuższy pobyt nad wodą. Wszystko zapowiadało się dobrze, pogoda zapowiadała się dobra, ciśnienie rosło, wiatr zachodni dawał nadzieję na dobre brania.