#okoń

Planowałem wyjazd na weekend od dłuższego czasu. Kierunek północne jeziora. W piątek pakowanie i przygotowanie łódki. W sobotę rano o 4 pobudka graty w samochodzie łódka zapięta i czas ruszać. Wyruszamy około 6.30 trochę późno 200 km drogi około 9.30 jesteśmy na miejscu.

Sobotni poranek i grupa ludzi nad woda któż to może być jak nie Drakersi - oto relacja z wypadu Drakersów nad Zalew Zegrzyński

Ruszyliśmy w kierunku przystani, na której byliśmy umówieni z naszym gospodarzem. Nad wodą przywitało nas zimno, silny wiatr i pochmurne niebo. Zastanawialiśmy się, czy uda się nam wypłynąć jeszcze tego samego popołudnia.

Rano było. Tak tuż po dziewiątej. Płynąłem sobie wraz z grupką braci środkiem WKRY. Woda była lekko podwyższona, ale za to czyściutka, jak to tylko wiosną się zdarza. No może jeszcze późna jesień tej klarowności może dorównać, kiedy to wszelaka roślinność zaczyna obumierać.

Wydawać by się mogło, że wędkarstwo to dość stabilne hobby, choć oczywiście podlegające różnego rodzaju zmianom. Coraz to nowe "rewolucje" sprzętowe jak i doświadczenia czysto wędkarskie powodują, że nasze "prywatne" wędkarstwo z czasem, powoli ewoluuje.

A jest ich niemało. Narastały przez lata, niemal od czasu powstania zalewu, a więc od roku 1988. Teraz wędkarze dopisują kolejną. Skoro szczupaka jest tak dużo, to gdzie jest ten duży? Złowienie okazałego zębatego o masie 5-8 kg, nadal budzi sensację.

Już na tygodniu snułem plany. W końcu przyszła ta upragniona sobota. 27 października wstaję wcześniej, bo do Nielisza mam kawałek drogi. O godzinie 7.00 Umówiłem się z Pawłem na skrzyżowaniu przed zaporą. Niestety mam lekkie opóźnienie spowodowane gęstą mgłą.

Tym razem pragnę opisać Wam, drodzy koledzy, swój krótki wypad nad Narew. Od ostatniego spotkania z ta rzeka minął miesiąc. Poprzednia wyprawa obdarowała rybkami i ładnymi wiosennymi fotkami. Mam nadzieje że teraz również zobaczę kilka ogonów.

Chyba żadne inne ryby nie uczą wędkarzy pokory tak, jak czynią to okonie. Będąc stworzeniami o niebo bardziej nieprzewidywalnymi niż kobiety ... To najbardziej kapryśne ryby. Nieprzewidywalne. Nie wiadomo, dokąd się przeniosą w danym czasie. Jeziorowe, okoniowe górki? Niby pewniak.

Już wiosną dowiaduję się od Kiciusia_buraska, że na 22 lipca jest dla wucewujków rezerwacja na 8 miejsc. Oczywiście na pokładzie "Admirała", bo jakżeby inaczej:) Jarek przekazuje mi pałeczkę, bo sam jechać nie może.

Każdy z nas słyszał wiele opowieści o pięknych garbusach poławianych przez naszych dziadków, wujków czy znajomych. Ileż to razy słyszeliśmy od miejscowych: "Panie, jakie tu kiedyś garbusy były". No właśnie - były. Co się z nimi stało? Nie biorą? A może się gdzieś pochowały?

Listopad. Równiutko rok temu złowiłem swojego ostatniego szczupaka w sezonie 2006. Był pięknie wybarwiony i długi na całe 57cm. Pamiętam tamten poranek.