#Wędkowanie

Jeszcze wieczorkiem w sobotę umawiam się ze szwagrem na rano, że wypłyniemy własnymi pływadełkami na nasze jeziorko. Wstaję o godzinie, na którą byliśmy umówieni i co widzę - czarna rozpacz - jeszcze ciemno. Ale jak słowo dane to należy się szykować.

To nie będzie gawęda o wielkiej rybie. Nie zamierzam też opisywać wędkarskiego eldorado. Opowiem za to historię pewnego bajorka, na które nikt o zdrowych zmysłach nie zwróciłby większej uwagi.

Budzik wyrwał mnie z okruchów snu, lecz tym razem nie był dla mnie problemem. Nastawiłem się na ten dzień i nic nie było w stanie mi przeszkodzić. Nic, dopóki nie zerknąłem na termometr. Minus 2 st. Brrrrr... Chwila zwątpienia i pakuję manatki.

Po długich analizach, porównaniach oraz lekturze wielu forów internetowych dokonałem wreszcie zakupu silnika elektrycznego oraz pontonu. Jako, że miałem okazję już zestaw przetestować kilkakrotnie i jestem z niego bardzo zadowolony, to postanowiłem się podzielić własnymi...

Od dłuższego czasu, Kaz ma wreszcie tydzień urlopu i czas na nasz wspólny dłuższy pobyt nad wodą. Wszystko zapowiadało się dobrze, pogoda zapowiadała się dobra, ciśnienie rosło, wiatr zachodni dawał nadzieję na dobre brania.

Wieczorem chmury uciekły z nieba, a wiejący ze wschodu wiatr powoli tracił swoją moc. Słońce schowało się już za horyzontem ustępując miejsca księżycowi i odsłoniło niebo pełne gwiazd.

Weekend... miały być rybki i wdychanie świeżego powietrza... ale cóż życie składa się nie tylko z wędkowania ale też z rodzinnych i ojcowskich obowiązków.

Wczoraj przespacerowałem się po Wiśle w poszukiwaniu słonecznych kleni i bolków, ale efekty były marne, choć czas spędzony nad Wisłą - bezcenny. Na dziś zaplanowałem boleniowy wypad na inną miejscówkę, ale pogoda rano mnie nieco zaskoczyła, zimno, pochmurno i mgła.

W dniach 24-25 września nad zbiornikiem zaporowym zwanym często Domaniowskim morzem odbyły się kolejne z rzędu zawody wędkarskie Powitanie Jesieni 2011. W tym roku frekwencja dopisała ponad oczekiwania organizatorów.

Obwodnicę Serocka mieli otworzyć pod koniec sierpnia, jednakże skłonność polskich drogowców do niedotrzymywania terminów i tym razem kazała korzystać z objazdu przez Dębe, Nasielsk aż do Pułtuska.

Było to w końcówce lat osiemdziesiątych. Upalny czerwiec, kiedy tuż po zakończeniu roku szkolnego wracałem z podwórka do domu. Piękne, letnie popołudnie. Na stole talerz kanapek, do których przysiadłem bez zastanowienia...

Na wigilijnym spotkaniu Shrapa, Mariusz obiecał przyjechać do Pułtuska i za pomocą magicznej różdżki odczarować wodę, bo moje ówczesne wyniki wędkarskie nie należały do najlepszych.