sum

Jeszcze wieczorkiem w sobotę umawiam się ze szwagrem na rano, że wypłyniemy własnymi pływadełkami na nasze jeziorko. Wstaję o godzinie, na którą byliśmy umówieni i co widzę - czarna rozpacz - jeszcze ciemno. Ale jak słowo dane to należy się szykować.

Sobota. Rano. Bardzo rano. Ledwie oczka otworzyłem – telefon! Cholera, przeleciała myśl, co jest, zaspałem? Poprzedniego dnia umówiliśmy się z Mariuszem na kontakt około dziewiątej, a tu ósmej jeszcze nie ma! Okazało się, że mario obrobił się ze sprawami wcześniej niż planował.

Czerwone dachy popielatych chałup ewidentnie wskazywały, że wjeżdżamy do krainy jezior mazurskich. Roboczy tydzień był już gdzieś z tyłu mnie, a przede mną tylko radość i długo wyczekiwane wędkowanie...

Witam. 22 Maja wybraliśmy się nad Biebrzę. Przyjechaliśmy do Szostak, założyliśmy wodery i udaliśmy się w stronę rzeki. Rzeka bardzo ładnie wygląda, znajduję się w korycie i jest równa z burtami :) Od wędkarzy dowiedzieliśmy się, że ryba wcale nie żeruje...

Marzył mi się ten spływ, śnił mi się dosłownie nocami...ja duże ryby i wreszcie ON mój ponton...miałem i ja w końcu zakosztować pływania po Bugu.

Mogę powiedzieć, że Pan Wiatrów był dla nas łaskawy tylko połowicznie, albowiem na 2 dni zaplanowanego połowu udał się tylko jeden. W drugim dniu wiatry wiały z siłą 25m/sek, to jest 7-8 w skali Beauforta. Ale zacznijmy od początku...

Sezon gruntowy na Wiśle rozpoczęty!

Trochę z zazdrością patrzyłem na kolegów robiących samodzielnie woblery. O tych robiących samemu wędki nie wspomnę. Niestety nie potrafię ani jednego ani drugiego. Jednak jedna z moich ulubionych metod pozwala mi na wykazanie się własną inicjatywą i odrobiną kreatywności.

Pływanie po Wiśle niewielką jednostką bez silnika jest cudownym przeżyciem, jedynym w swoim rodzaju. Nie zawsze jednak takie pływanie jest bezpieczne. Ba, prawdopodobnie zawsze jest trochę NIEBEZPIECZNE…

To już ostatnie moje wspomnienia powracające do 2010-ego roku. Tym razem będzie to najbardziej udana, najbardziej przeze mnie zapamiętana przygoda minionego sezonu wędkarskiego….

Jest 10 grudnia godzina 19:30. Na Saskiej kępie przed Pikanterią zatrzymuje się taksówka. Kierowca dobrze wie że nie jest to ostatni kurs pod ten lokal. Wysiada z niej mężczyzna z aparatem fotograficznym i długim pokrowcem. Właśnie tu za niecałe pół godziny na odbyć spotkanie.

Za oknem zima, powoli czas podsumować kończący się sezon. Przeglądając notatki i zdjęcia dochodzę do jednego wniosku. Smutnego wniosku........